Από πόλη της αναμονής σε πόλη της προόδου – Η Θεσσαλονίκη αλλάζει

Για πολλά χρόνια, η Θεσσαλονίκη είχε ταυτιστεί με την αναμονή και την ακινησία. Ήταν μια πόλη που ζούσε με υποσχέσεις: ένα μετρό που παρέμενε εξαγγελία, έργα που ξεκινούσαν με τυμπανοκρουσίες αλλά δεν ολοκληρώνονταν, κυκλοφοριακό χάος που επιδεινωνόταν, κεντρικοί δρόμοι κλειστοί πίσω από λαμαρίνες, και – το πιο επώδυνο – μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων που έφυγε στο εξωτερικό αναζητώντας προοπτικές. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι πολίτες έμαθαν να περιμένουν. 

Να ακούν πολλά και να βλέπουν λίγα.

Και όταν η προσδοκία διαψεύδεται ξανά και ξανά, η σιωπή γίνεται άμυνα και ο συμβιβασμός καθημερινότητα. Μόνο την περίοδο 2009–2019, πάνω από 40.000 επιχειρήσεις διαγράφηκαν από τα επιμελητήρια της πόλης. Θέσεις εργασίας χάθηκαν, οικογένειες δοκιμάστηκαν και η τοπική οικονομία βίωσε μια κρίση όχι μόνο οικονομική, αλλά και κρίση εμπιστοσύνης και ταυτότητας.

Αυτή όμως η εποχή ανήκει στο παρελθόν.

Σήμερα, η πόλη μας προοδεύει.

Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις και μετρήσιμα αποτελέσματα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δημιουργήθηκαν πάνω από 24.000 νέες επιχειρήσεις, οι διαγραφές περιορίστηκαν και το επενδυτικό ενδιαφέρον επιστρέφει δυναμικά. Ταυτόχρονα, έργα που επί δεκαετίες θεωρούνταν «στοιχειωμένα» μπαίνουν σε τροχιά ολοκλήρωσης. Το Μετρό Θεσσαλονίκης προχωρά, με την επέκταση προς Καλαμαριά να παραδίδεται το 2026. Ο 6ος προβλήτας του λιμανιού αναπτύσσεται, αναβαθμίζοντας τη στρατηγική σημασία της πόλης στο διεθνές εμπόριο. Νέα ηλεκτρικά λεωφορεία κυκλοφορούν στους δρόμους, και το FlyOver, ένα έργο πνοής, βρίσκεται υπό κατασκευή, με συνέπεια ως προς τα χρονοδιαγράμματα ολοκλήρωσης.

Παράλληλα, κατασκευάζεται το νέο Παιδιατρικό Νοσοκομείο, θεμελιώνονται νέες σχολικές μονάδες και υλοποιούνται πάνω από 230 έργα υποδομής, με πλήρη διαφάνεια και δυνατότητα παρακολούθησης μέσω της πλατφόρμας erga.ndthessaloniki.gr και της πλατφόρμας erga.gov.gr. Επιπλέον, γίνεται συστηματικό «νοικοκύρεμα» των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης, ενώ προσχωρούν  και παρεμβάσεις αποκατάστασης σε σημαντικά μνημειακά κτήρια, όπως το Κρατικό Ωδείο. Ό,τι για χρόνια έμενε στα χαρτιά, σήμερα παίρνει σάρκα και οστά.

Αξίζει, εδώ, να τονίσουμε κάτι κρίσιμο: όλα αυτά δεν γίνονται πρόχειρα ή αποσπασματικά. Υπάρχει σχέδιο και  συντονισμός. Στην περίπτωση του FlyOver, για παράδειγμα, ενεργοποιήθηκε συντονιστικό όργανο· η Τροχαία και οι αρμόδιοι φορείς συνεργάστηκαν στενά, ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο η ταλαιπωρία των πολιτών. Αυτή, άλλωστε, είναι η νέα νοοτροπία: να προχωρούν τα έργα με οργάνωση και σεβασμό στην καθημερινότητα.

Η αλλαγή δεν περιορίζεται στα μεγάλα έργα υποδομής. Αφορά άμεσα την καθημερινότητα και την αίσθηση ασφάλειας των πολιτών. Τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας δείχνουν σημαντική μείωση σε κλοπές, διαρρήξεις, ληστείες και τροχαία δυστυχήματα (ενδεικτικά, μείωση στις κλοπές κατά 46,2% σε σχέση με το προηγούμενο έτος και μείωση στις διαρρήξεις κατά 31,4%). Για όλα αυτά χρειάστηκε ισχυρή πολιτική βούληση, σχέδιο και σταθερότητα. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έθεσε τέλος στην αναβλητικότητα, έσπασε την παράδοση της ακινησίας και απέδειξε ότι όταν υπάρχει πίστη στον στόχο και επιμονή στην υλοποίηση, ακόμη και τα πιο δύσκολα έργα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Χρειάστηκε η δημιουργική δύναμη του «ναι, μπορούμε» που διακρίνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να πάψει η Θεσσαλονίκη από πόλη που περιμένει να γίνει πόλη που αλλάζει και απαιτεί.

Σε αυτό το περιβάλλον αλλαγής, είναι φυσικό να υπάρχουν και αντιδράσεις ή συζητήσεις που αποπροσανατολίζουν από την ουσία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημόσια συζήτηση για την τύχη γνωστού χώρου εστίασης στην πλατεία Αριστοτέλους. Η εμπορική αξιοποίηση ενός ιδιωτικού επαγγελματικού χώρου, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να αποτελεί μείζον πολιτικό θέμα για μια ολόκληρη πόλη.  Η πραγματική πρόοδος δεν κρίνεται από τα σύμβολα, αλλά από το αν βελτιώνεται η ζωή των πολιτών, αν δημιουργούνται ευκαιρίες, αν προχωρούν τα έργα, αν η πόλη κερδίζει το στοίχημα του μέλλοντος. Και η Θεσσαλονίκη δείχνει να τα καταφέρνει. Δείχνει να ξαναβρίσκει τη φωνή της. Και, το πιο σημαντικό, δείχνει να ξαναβρίσκει την πίστη στον εαυτό της.